گفتند نه . گفت اكنون « اشهد ان لا إله الا اللّه ، و اشهد ان محمدا رسول اللّه » و باز به مدينه آمد و مدتى در آنجا مىبود و در مدينه متوفى شد . رقيه را كه بكر بود به عثمان داد چون رقيه متوفى شد زينب « 1 » را به جاى خواهر به وى داد كه ايشان تميميه بودند و عثمان هم تميمى ، و هند بن هاله با خواهران بودى در حال طفوليت چون بالغ شد صالح و متدين بيرون آمد و در كربلا با حسين بن على عليهما السّلام شهيد شد . و معلوم است كه ابو العاص كه مشرك بود زينب را به عقد اسلام نخواسته باشد و رسول صلّى اللّه عليه و آله نشايد كه دختر خود به مشرك دهد بىعقد يا به عقد مشرك ، رسول باتفاق مشرك نبود كه اگر كسى مشرك و بت‌پرست بوده باشد اسلام آورد تصور توان كرد كه ثانيا ، هم مرتد شود كما قال اللّه تعالى : ثُمَّ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ ازْدادُوا كُفْراً ( نساء 136 ) و عصمت است كه از ارتداد ايمن گرداند و از براى اين است كه ما نبى و امام را معصوم گوئيم . و قال تعالى : إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ ( لقمان 12 ) به درستى كه شرك ظلم بزرگ است ، و قال حكاية عن ابراهيم : إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ ( بقره 118 ) بدرستى كه ما گردانيديم تو را پيشواى مردمان ابراهيم گفت ذريه مرا هم گردانيدى خداى تعالى گفت در نيابد عهد مرا ظالمان . از اينجا واضح شد كه امام مشرك نتواند بودند . فرح ، رسول هرگز بر ملت هيچ پيغمبرى نبود از بهر آنكه دين خداى و طريق دوام يكى بوده است و تغيير و تبديل نبوده و نباشد و خاصة كه جمله انبياء از آدم تا به عيسى امت خود را با دين و ملت محمد دعوت مىكردند اما قوله تعالى : إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ ( انعام 79 ) على ملة ابراهيم متوجه ساختم روى خود را به آن كسى كه آفريد آسمان‌ها و زمين‌ها را بر ملت ابراهيم اين از بهر تخصيص و تميز گفت و تفضيل ابراهيم . و قال : مَنْ كانَ عَدُوًّا لِلَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ رُسُلِهِ وَ جِبْرِيلَ وَ مِيكالَ فَإِنَّ اللَّهَ عَدُوٌّ لِلْكافِرِينَ ( بقره 92 ) كسى كه دشمن است خدا و فرشتگان و رسولان و جبرئيل و ميكائيل را پس به درستى كه خداى دشمن كافران است ، و قال : لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلى بَعْضٍ وَ

--> ( 1 ) - زينب راى بجاى رقيه نداد بلكه ام كلثوم راى داد .